گیاه چندساله ای از تیره بارهنگ است. 

بارهنگ گیاهی پایا، ظاهراً بی کرک یا کرکپوش با بن و ریشه ای کوتاه است. ساقه آن به طول 70-10 سانتی متر، متعدد ایستاده یا خیزان، فاقد شیار، مساوی یا کمی بلندتر از برگ ها است.

تمام برگ ها آن طوقه ای، تخم مرغی پهن با 9-3 رگبرگ قوی و برجسته، کامل یا در حاشیه سینوسی بی کرک یا کرکپوش، دارای دمبرگ نسبتاً بلند هستند. گل ها سبز متمایل به قهوه ای کوچک مجتمع در خوشه های دراز استوانه ای هستند.

گیاه بارهنگ در منطقه وسیعی از دو قاره اروپا و همچنین اسیا و همچنین شمال آفریقا و آمریکای شمالی می روید.در ایران تقریبا در تمام نقاط می روید.

ترکیبات شیمیای

دانه بارهنگ دارای چربی، صمغ، موسیلاژ و ترکیبات گلوکوزیدی است.

خواص دارویی بارهنگ

1. از بارهنگ به همراه قدومه و به دانه مخلوطی درست می کنند که به عنوان نرم کننده سینه و برطرف کننده سرفه و خارش های گلو مصرف سنتی دارد.

2. خواص درمانی ریشه، برگ و دانه این گیاه اثر نرم کننده دارد و از آن ها به عنوان تصفیه کننده خون، آرام کننده ناراحتی های آسم مرطوب، اسهال ساده و ورم مخاط دهان استفاده می شود.

3. جوشانده دانه بارهنگ در رفع بیماری های التهابی کلیه و مثانه موثر است.

4. اگر برگ تازه بارهنگ به مدت چند ساعت در آب جوشیده قرار بگیرد، سپس قطعات آن بر روی زخم های باز قرار گیرد، نه تنها زخم های را از خطر آلودگی حفظ می کند، بلکه سرعت بهبود را باعث می  شود.

5.جوشانده ریشه گیاه همراه با عسل، اگر به صورت غرغره مصرف شود، ورم حلق را از بین می برد.

6. برگ تازه و له شده بارهنگ اگر در محل گزیدگی زنبور عسل و پشه مالش داده شود درد را تسکین می دهد.

7. میزان مصرف جوشانده 50 تا 100 گرم ریشه یا برگ بارهنگ در یک لیتر آب به مقدار 3 فنجان در روز مجاز است.

8. معمولا از دانه های این گیاه استفاده می شود . از این گیاه برای ناراحتی های تنفسی استفاده می شود و یکی از گیاهان لعاب دار و داری ماده سارفورین است. این گیاه عوارض جانبی ندارد.

9. از برگ این گیاه به وفور استفاده می شود و برگ آن خاصیت ضدعفونی کننده دارد و همچنین دانه این گیاه هم خاصیت ضدعفونی کننده و خلط آوری خوبی برای دستگاه تنفسی دارد.